“ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ วันนั้นพี่จะไม่ทำแบบนั้นกับอาย พี่จะมีสติและเชื่อใจอายให้มากกว่านี้” “แต่ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่พาแม่ไปประจวบ แม่กับคุณปีเตอร์ก็คงไม่ต้องเจอกัน ฉันจะได้ไม่ต้องมาเจอกับคนอย่างคุณ และชีวิตฉันก็คงไม่เป็นแบบนี้” “อาย...ฮึ๊” ปากหยักสั่นระริก “อายจะโกรธพี่ จะแค้นพี่ก็ได้ จะด่า จะว่าพี่อะไรก็ได้ แต่อายอย่าไล่พี่ อย่าเกลียดพี่ อย่าตัดใจจากพี่อย่าลงโทษพี่ด้วยวิธีนี้เลยนะ” เอ็ตเวิร์ดกระเสือกกระสนกายลุกขึ้นไปกอดเอวบางเอาไว้ แล้วซบหน้าเปื้อนน้ำตาลงตรงซอกคอระหง “ปล่อยฉัน” “ทำไมถึงไม่ให้พี่สัมผัสอายเหมือนอย่างที่พี่เคยทำ ทำไมถึงไม่ให้พี่กอด ทำไมเอาแต่ผลักไสพี่ ทำไมถึงไม่ให้พี่หลับในอ้อมกอดอาย ทำไมพี่ถึงทำในสิ่งที่พี่อยากทำกับอายไม่ได้ ทำไมอายไม่กอดพี่เหมือนอย่างที่เคยทำ ทำไมอายถึงยกโทษให้พี่ไม่ได้ ทั้งๆที่เรารักกันแต่ทำไมถึงกลับไปคบกันไม่ได้ ทำไม ฮือ...คนที่พี่รักอยู่ต่อหน้าพี่แล้วแท้ๆ แต่พี่กลับแตะต้องไม่ได้ จะทำตามใจก็ไม่ได้ ใจร้ายกับพี่เกินไปแล้ว พี่จะตายอยู่แล้ว ฮือ...” เอ็ตเวิร์ดร่ำไห้ทั้งตัดพ้อออกมาด้วยความน้อยใจที่สุดและเจ็บปวดจนเกินจะบรรยาย “เพราะคุณทำมันพังไง ปล่อยมือเถอะ ขอร้อง ปล่อยฉัน” “ทุกคนรู้เรื่องของเราแล้ว อายจะให้มันจบแบบนี้จริงเหรอ” “ทำไมฉันต้องสนใจคนอื่นด้วย ในเมื่อคนอื่นก็ไม่ได้สนใจความรู้สึกของฉันสักนิด” .... เรื่องราวของเขาและเธอเริ่มต้นอย่างไร เขารักเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ ความสัมพันธ์ของคนสองคนที่อยู่คนละฟากฟ้าจะลงเอยเช่นไร เธอจะลืมความเจ็บปวดจากการกระทำของเขาได้ไหม ระหว่างหน้าที่การงานกับคนที่เธอรัก...ไอลดาจะเลือกอะไร ความรักของเอ็ตเวิร์ดจะมีค่ามากพอให้ไอลดายอมเสียสละสิ่งที่เธอรักเพื่อเขาได้หรือไม่... สุดท้ายแล้วระหว่างอนาคต ความฝัน กับคนที่เธอรัก อะไรสำคัญกับชีวิตของเธอที่สุด
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.